Ortodoks Kilisesi ve Tarihsel Gelişimi

Ortodoks, 'doğru inanış' anlamına gelir ve Hristiyanlığın bir mezhebi olarak kabul edilir.

Grek, Slav, Rumen, Gürcü ve Arap gibi halkların mensup olduğu bir kilise yapısı vardır.

Başlıca Hristiyan mezheplerinden biri olup, yaklaşık iki yüz milyon mensubu bulunmaktadır.

İmparator I. Konstantin’in İstanbul’u başkent yapmasından sonra İstanbul Kilisesinin statüsü yükselmiştir.

İstanbul Kilisesi 381 İstanbul Konsilinde Roma'dan sonra ikinci sıraya yerleşmiştir.

Roma Kilisesi bu duruma karşı çıkmış ve liderlik mücadeleleri başlamıştır.

1054 yılında İstanbul ve Roma Kiliseleri arasında ilişkiler kopmuş ve aforoz belgeleri karşılıklı yayınlanmıştır.

Bu dönemden sonra Roma Kilisesi 'Katolik' adını, Grek Kilisesi ise 'Ortodoks' adını benimsemiştir.

Ayrışmadan sonra birleşme girişimleri olsa da sonuçsuz kalmıştır.

Ortodoks Kilisesi, yerel dillere dayalı ibadet yapabilir ve bazı din adamları evlenebilirken, piskopos ve patrik evlenemez.

Yönetim olarak bağımsız bir yapı sergilemekte ve toplam on altı otosefal Kilise bulunmaktadır.

Ortodoks Kiliseleri ulusal karakter taşıdığı için başka otosefal ve otonom Kiliselerin oluşumu muhtemeldir.

Rusya'nın yükselişi ile Moskova Kilisesi, bağımsız bir Kilise haline gelmiş ve Ortodoks dünyasında önemli bir merkez olmuştur.

Farklı Kiliselerin bağımsızlıklarını ilan etmesi, İstanbul Patrikhanesi'nin etkinliğini azaltmıştır.

Moskova Kilisesi, İstanbul Kilisesi ile rekabet ederken, hiyerarşi yerine eşitlik anlayışını benimsemektedir.