Türkiye'de Kutuplaşma ve İç Savaş Teorileri Üzerine

Türkiye, Avrupa ve Asya'nın kesişiminde yer almakta ve tarih boyunca birçok kutuplaşma yaşamıştır.

1980'ler sağ-sol kavgalarıyla, 1990'lar laik-dindar çekişmesiyle, son 50 yıldır Türk-Kürt tartışmalarıyla dikkat çekmektedir.

Siyasi dilin sertleşmesi, toplumsal kutuplaşmayı artırmakta ve partilerin kendi tabanlarını konsolide etme çabasına dönüşmektedir.

Türk tarihindeki ilk kutuplaşma, 6. yüzyılda Göktürk Kanlığı döneminde ortaya çıkmıştır.

Göktürk Devlet Teşkilatında doğu-batı bölünmesi, iç çekişmeleri arttırmış ve sırasıyla Çin'in böl ve yönet politikası devreye girmiştir.

Bu süreç Türklerin ulusal gücünde gerilemeye ve Çin'de yeniden yükselişe yol açmıştır.

15. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nda iç bölünmeler ve fetret devri yaşanmıştır.

Yavuz Sultan Selim, doğudaki Şii ayrılıkçılara karşı sert önlemler almıştır.

İkinci Meşrutiyet dönemindeki İttihatçıların ve Abdülhamit'in destekçileri arasında ciddi bir kutuplaşma yaşanmıştır.

Cumhuriyet’in ilk yıllarında hilafet yanlıları ve ayrılıkçıların muhalefeti, devlet içinde bölünmelere neden olmuştur.

1950'lerde CHP ve Demokrat Parti arasında yaşanan çekişme, mecliste gerginliklere yol açmıştır.

1960 darbesi, bu kutuplaşmanın bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.

1990'larda laik-dindar gerilimi daha da derinleşmiştir, Gazi Mahallesi ve Sivas katliamı gibi trajediler yaşanmıştır.

PKK'nın stratejisi, kutuplaşmayı kullanarak iç çatışmalar çıkarmayı hedeflemiştir.

Günümüzde ise iç savaş ihtimali sıfır değil ama Türkiye, tarihsel tecrübeleri sayesinde bu riski yönetebilecek kapasitede görünmektedir.