Teflon'ın Karşılaştırılamaz Tarihi ve Gizli Kimya

1929 yılında Chicago'da birçok insan bilinmeyen sebeplerden dolayı ölmekteydi.

Ölümlerin nedeninin eski buzdolaplarındaki metil klorür gazı sızıntısı olduğu anlaşıldı.

DuPont, 1936'da daha güvenli bir buzdolabı gazı arayışına girdi.

Roy J. Plunkett, tetrafloroetilen (TFE) gazı üzerinde çalışıyordu ve bu gaz, yüksek basınç altında polimerleşerek PTFE (Politetrafloroetilen) adlı yeni bir madde oluşturdu.

Teflon, askeri projelerde kullanılan bir malzeme haline geldi.

İlk kez 1954'te pişirme tavalarında kullanılmaya başlandı ve büyük bir devrim yarattı.

Zamanla Teflon, halılardan giysilere, tıbbi implantlardan silahlara kadar birçok üründe kullanıldı.

Teflon'un kimyasal olarak inert yapısı sayesinde, birçok sektörde tercih edilen bir malzeme oldu.

Teflon'un üretiminde kullanılan C8 (PFOA), insan sağlığına zararlı olarak incelenmeye başlandı.

C8, doğada uzun süre çözünmeyen ve vücutta birikebilen bir kimyasaldır.

DuPont, C8'in sağlık etkilerini bildiği halde halkı bilgilendirmekten kaçındı.

İlk kanser çalışmaları, C8 ile testis tümörleri arasında bir bağlantı buldu.

C8, Parkersburg, West Virginia'daki su kaynaklarına sızarak yerel hayvanların sağlığını tehdit etti.

Tüm Amerika'da yapılan kan testlerinde katılımcıların yüzde 100'ünde C8 tespit edildi.

Bağışıklık sistemi sorunları, kolesterol seviyelerinde artış ve bazı kanser türleri C8 ile ilişkilendirildi.

2013'te yapılan bir çalışma, C8 ile bazı hastalıklar arasında olası bir bağlantı olduğunu onayladı.

C8'in sağlığa zararlı etkilerinin anlaşılmasının ardından, DuPont alternatifler aramaya başladı.

Chemours adlı yan kuruluşu, C8'in yerine daha kısa bir zincir olan C6 (GenX) üretti.

GenX, C8'in dışındaki aynı sağlık sorunlarıyla ilişkilendirilmiştir.

Yüzlerce farklı PFAS (Per- ve Polifluoroalkil Maddeleri) kimyasalının çevredeki birikmesi büyük bir tehdit oluşturmaktadır.

Microwave patlamış mısırda PFOA (Perfluoroktanoik Asit) tespit edilmiştir, ancak diğer ürünlerde düşük düzeyler bulunmaktadır.

Microwave patlamış mısırın içindeki kimyasalların yağlara sızmasına ve mısırın üzerine dağılmasına zaman tanıdığına dikkat edilmiştir.

Testler sonucunda PFPeA'nın miktarı 10 parts per trillion (trilyonda 10) olarak belirlenmiştir. Diğer PFAS çeşitlerinde de benzer sonuçlar gözlemlenmiştir.

İnsan kanında bulunan PFAS seviyeleri, içtiğimiz suyun kalitesine bağlı olarak yıllar içinde birikir.

PFAS, özellikle PFOS ve PFOA'nın su ve gıda kaynaklarından sızarak insan sağlığına zarar verdiği bilinmektedir.

2019'da yapılan bir çalışmada, fast food ve microwave patlamış mısırın PFAS yükünü artırdığı bulunmuştur.

PFAS kimyasalları, yağlayıcı özellikleri sayesinde suyun yüzey gerilimini azaltarak hızla yayılabilir.

Askeri üsler ve havaalanları, bu kimyasalları içeren yangın söndürme köpükleri nedeniyle kontamine olan alanlardır.

Tüm su döngüsünün PFAS ile kirlenmiş olması, yağmur suyunun bile bu kimyasalları içerdiği anlamına geliyor.

ABD, içme suyu için PFAS miktarını düzenleyen yasal limitler belirlemiştir.

Yalnızca bireylerin değil, üreticilerin de sorumluluğu altında PFAS'ların kaynağında kontrol altına alınması gerekmektedir.

PFAS'ları temizlemek için ters ozmoz, aktif karbon ve iyon değişimi filtreleri kullanılabilir.

Örneğin, kurşunlu benzin ve Freon gibi maddeler tarih boyunca yasaklanmış ve bu tür maddelere karşı halkın bilinçlenmesi önemli bir rol oynamıştır.

Yeni teknolojiler ve filtreleme yöntemleri, PFAS'ları çevreden çıkarmak için çalışılmaktadır.

Kirlilik ve PFAS konusunda daha fazla araştırma yapılması gerektiği vurgulanmaktadır.