Suyun Biyolojik ve Kimyasal Özellikleri

Kan plazmasının %90'ı sudur ve su iyi bir taşıyıcıdır.

Suyun özgül ısısı yüksektir; bu nedenle çevresel sıcaklık değişimlerine karşı ılıman iklim sağlar.

Sıcaklık, su molekülleri arasındaki hidrojen bağlarını kırmak için kullanılır.

Soğuma durumunda yeni bağlar kurulması, ortamın sıcaklığını dengeler.

Su, buharlaşma sırasında yüksek enerji yoğunluğuna sahiptir.

Terleme, vücut sıcaklığını düzenleyen bir mekanizmadır ve yüksek buharlaşma ısısı ile ilişkilidir.

Özgül ısı ile buharlaşma ısısı farklı kavramlardır.

Su katı formdayken (buz) sıvıdan daha hafiftir ve bu aynı zamanda suyun donarken hacminin artmasına neden olur.

Buzun yüzmesi, su altındaki yaşamın devamını sağlar.

Buzul çağı sırasında yüzeydeki donma, su altındaki canlılık için bir koruma sağlamıştır.

Hidroliz, büyük moleküllerin su ve enzimler sayesinde parçalanmasıdır.

Bir molekülün hidrojen ve hidroksil grupları arasındaki bağlar, su molekülü ile tamamlanır.

Bu süreçte su aktivasyon kaynağı olarak işlev görür.

Suyun çözgen özelliği sayesinde maddeler vücutta çözülür ve dışarı atılır.

Su, idrar ve ter vasıtasıyla zehirli maddelerin atılmasında rol oynamaktadır.

Vücutta %90 su bulunması, kanın taşınması ve dengenin sağlanmasında kritik öneme sahiptir.

Asitler ve bazlar, birbirleriyle tepkime vererek tuz ve su oluştururlar.

pH değeri, bir ortamın ne kadar asidik veya bazik olduğunu belirler.

Tamponlar, bir ortamın pH'sındaki ani değişimleri engelleyen bileşiklerdir.