C Programlama Dili: Temelden İleri Seviye Öğrenin

C programlama dilinin temellerinden ileri seviye konulara kadar kapsamlı bir kurs.

Kurs, heyecan verici mini projelerle öğrenmeyi pekiştirir.

Temel konular: sözdizimi, nesne yönelimli programlama, veri yapıları ve daha fazlası.

C geliştirmek için Visual Studio 2022'nin nasıl kurulacağına dair adım adım rehber.

Topluluk sürümü, bireyler ve eğitimciler için ücretsizdir.

Kurulum sırasında gerekli bileşenlerin seçilmesi.

Visual Studio'da yeni bir C projesinin nasıl oluşturulacağı gösterilmektedir.

Proje adı, konumu ve konsol uygulaması hakkında bilgi verilmektedir.

C dilinde 'Hello World' programı yazımı ve hata ayıklamaların önemi vurgulanmaktadır.

Farklı veri türlerinin (int, long, double, float, decimal) nasıl tanımlanacağı ve kullanılacağı açıklanmaktadır.

Değişkenlerin başlatılması ve atama işlemlerinin örnekleri verilmektedir.

Boolean değişkenlerin tanımlanmasının nasıl yapılacağı ve nasıl kullanıldığı anlatılmaktadır.

Boolean değerler (true/false) ile karar verme süreçleri üzerine bilgiler sunulmaktadır.

Değişkenler üzerinde artış ve azalma işlemleri (increment/decrement) nasıl yapılır.

Operatörlerin kısayol kullanımları ve string birleştirme işlemleri açıklanmaktadır.

Sabitlerin (constants) tanımı ve kullanımı ile değişkenlerden farkı anlatılmaktadır.

Sabitlerin programdaki değişmez değerleri temsil ettiği vurgulanmaktadır.

Sabit değişken tanımlamak için 'const' anahtar kelimesi kullanılmalıdır.

Sabit bir değişken, yeniden atanamaz ve yanlış bir atama yapıldığında derleme hatası verir.

'const' ile tanımlanan değişkenler kod derlendiğinde referansları ile değiştirilir.

Değerlerin hesaplanmasında, tam sayılar ve ondalıklı sayıların doğru türde tanımlanması önemlidir.

Yüzde hesaplamalarında ondalıklı sayı kullanımı için '100D' notasyonu gereklidir.

Sabit değişkenlerden değer okunarak kullanılabilir ve sabitler üzerinde işlem yapılabilir.

Kullanıcıdan değer almak için 'Console.ReadLine()' metodu kullanılır.

Kullanıcının girdiği değerler string olarak alınır ve ihtiyaca göre dönüştürülmelidir.

Dönüşüm işlemleri 'Convert.ToInt32()' fonksiyonu ile yapılır.

Koşulları kontrol etmek için 'if' yapısı kullanılarak farklı yollar oluşturulabilir.

Bir değişkenin belirli bir değere eşit olması, büyük veya küçük olması gibi durumlar kontrol edilebilir.

Çoklu koşul kontrolü için 'else if' yapısı kullanılabilir.

Bir değişken üzerinde çoklu koşul kontrolü yapmak için 'switch' ifadesi kullanılabilir.

Her bir 'case' için ayrı işlemler tanımlanabilir ve işlem sonunda 'break' ifadesi kullanılmalıdır.

Geçersiz durumlar için 'default' durumu eklenerek hata mesajı gösterilebilir.

Bir işlemin belirli sayıda tekrarlanması için 'for' döngüsü kullanılır.

Döngü içinde değişken başlangıcı, koşulu ve artış şekli belirlenir.

Kullanıcıdan döngü sayısını alma işlemi yapılabilir.

Kullanıcıdan sıfır girildiğinde hiçbir şey göstermeyen bir kontrol yapımı önerildi.

Eğer kullanıcı negatif bir değer girerse, kullanıcıyı bilgilendiren bir mesaj gösterilmesi gerektiği söylendi.

Kullanıcıdan doğru bir girdi almak için bir kontrol yapılarak kullanıcıya 'Lütfen sıfırdan büyük bir değer girin' mesajı verildi.

Bir döngü oluşturularak, kullanıcıdan kaç kez bir işlemi tekrar etmek istediği soruldu.

Kullanıcının girdiği değere göre döngü işlemleri gerçekleştirildi.

Kullanıcıdan alınan mesajlar ile döngü içinde belirtilen değerler tekrar tekrar yazdırıldı.

While döngüsünün, koşulun doğruluğunu kontrol etmeden önce bir veri girişi yapmaya imkan sunduğu açıklandı.

Do while'ın, en az bir kez işlevsellik sunduğu ve koşulu kontrol etmeden bir işlem yaptığını belirtildi.

Kullanıcıdan alınan verilerin doğruluğunu kontrol etmek için bir do while döngüsü kullanıldı.

Kullanıcının girdiği değerin bir sayı olup olmadığını kontrol etmek için TryParse yöntemi tanıtıldı.

Hatalı bir girdi alındığında programın kapanmadığı ve kullanıcıya yanlış girdi bilgisi verildiği gösterildi.

Girdiğin başarı durumuna göre uygun bir mesaj görüntülemek için koşullu ifadeler kullanıldı.

Değerlerin formatlanması için formatlama örnekleri sunuldu.

Kültürel bilgiler kullanarak çeşitli para birimlerinin doğru biçimde gösterilmesi gerektiği belirtildi.

Farklı kültürel bilgilerin kullanımıyla döviz formatlarının karşılaştırılması yapıldı.

Program, kullanıcıdan bir sayı alır ve bu değeri kontrol etmek için bir while döngüsü kullanır.

Kullanıcı geçersiz bir değer girerse, program hatayı önler ve yeni bir giriş isteyerek döngüye devam eder.

Bu süreçte 'try-catch' kullanarak programın beklenmedik bir şekilde kapanmasını önleriz.

Kullanıcıdan bir sayı alarak bu sayının çarpan tablosunu oluşturmak için bir for döngüsü kullanılmaktadır.

Döngü 1'den 10'a kadar hesaplama yaparak istediği çarpan tablosunu oluşturur.

Çarpma işlemi her iterasyonda gösterilir ve sonuçlar ekrana yazdırılır.

Kullanıcının girdiği sayıya kadar olan FizzBuzz sayıları yazdırılır.

3'e ve 5'e tam bölünebilen sayılar için 'FizzBuzz' yazdırılır.

Bölünebildiği durumlara göre 'Fizz' veya 'Buzz' değerleri de döngü içerisinde kontrol edilir ve yazdırılır.

String içindeki özel karakterler ve yeni satır gibi durumlar için kaçış dizileri kullanılır.

Veri girişini yazdırırken düzenli biçimlendirme amacıyla string interpolation (dize interpolasyonu) ve bileşke formatlama kullanılır.

Kullanıcının yazdığı isim ve yaş gibi değerlerin düzgün bir şekilde tutulup saklanabilmesi için bu yapılar önem taşır.

String nesnesi, bellekteki konumları ile karşılaştırılmaktadır.

Eşitlik operatörü (==) hem değerleri hem de bellek adreslerini kontrol eder.

Equals fonksiyonu, yalnızca değerleri karşılaştırır ve bellek konumunu dikkate almaz.

Substring fonksiyonu ile bir stringin belirli bir bölümünü alabilirsiniz.

Stringler, karakter dizisi gibi davranırlar ve indeksleme ile erişilebilirler.

Örneğin, 'message[0]' ile ilk karaktere ulaşılır.

Bir stringin her karakterini döngü ile yazdırmak mümkündür.

String uzunlukları, döngü koşulunda kullanılmalıdır.

Döngü, sıfırdan stringin uzunluğuna kadar çalıştırılır.

String, tersten yazdırılmak üzere de işlenebilir.

Döngü, kullanıcıdan alınan stringin her karakterini ters sırayla yazdırmak için kullanılabilir.

Basit ve hızlı bir şekilde stringin tersini almak için indeksleme yöntemi uygulanır.

Kullanıcıdan iki kez şifre girmesi istenir.

Şifrelerin eşleşip eşleşmediğini kontrol eden basit bir yapı uygulanır.

Gerekli durum kontrolleri geliştirilebilir; şifrelerin boş olup olmadığı veya belirli bir uzunlukta olup olmadıkları kontrol edilir.

Diziler, birden çok sayıyı tek bir değişkende saklamaya yarar.

Örnek olarak, bir `numbers` dizisi oluşturularak 3 değerin saklanması gösterilmektedir.

Kullanıcıdan 3 sayı girmesi isteniyor ve döngü ile bu değerler `numbers` dizisine aktarılıyor.

Giriş edilen sayılar konsol üzerinden okunuyor ve dizinin belirli indekslerine kaydediliyor.

Dizi elemanlarını yazdırmak için `for` döngüsü kullanılıyor.

Dizi elemanları her döngüde konsol çıktısına yazdırılıyor ve boşluk ekleniyor.

Kullanıcıdan kaç değer gireceği sorularak dizi boyutu dinamik hale getiriliyor.

Kullanıcıdan alınan sayılar ile bir `for` döngüsü aracılığıyla işlem yapılmakta.

Dizideki değerlerin toplamını bulmak için `for each` döngüsü kullanarak her sayı üzerinde işlem yapılıyor.

Toplam değerin 180 olup olmadığı kontrol edilerek geçerlilik durumu belirtiliyor.

C#'da dizileri sıralamak için `Array.Sort()` metodu kullanılıyor.

Ayrıca `Array.Reverse()` ile dizinin elemanlarının tersine çevrilmesi gösterilmektedir.

Dizi elemanları sıfırlanmak için `Array.Clear()` metodu kullanılıyor.

Her bir elemanın varsayılan değeri ile resetlenmesi sağlanıyor.

Belli bir aralıktaki isimlerin aranması için spesifik aralıklar kullanmak önemlidir.

Verilerinizi daraltarak arama yapmak, arama performansını artırır.

Bir değer arandığında, bulunması için sıfırdan başlayarak başlayan diziler kullanılır.

Döngü ile elemanları tarar ve eşleşmeyi bulursa pozisyonu geri döndürür.

Belli bir elemanın dizide olup olmadığını kontrol etmek için -1 değeri kullanılır.

Dizileri oluştururken boyutlarının sabit olmadığı ve değerlerin değiştirilmediği durumlar ele alınmalıdır.

Listeler dinamik olup, boyutları ihtiyaçlara göre değiştirilebilir.

Diziler ise başlangıçta belirlenen boyuta sahiptir ve daha sonra değiştirilemez.

Oyunlar veya diğer uygulamalar için sabit boyutlu diziler daha uygun olabilir.

Kullanıcıdan sayı alarak bunları listeye eklemek mümkündür.

Kullanıcıdan alınan değerler, döngü kullanılarak işlenir ve saklanır.

Alınan verilerin yazdırılması için döngülerden yararlanılır.

Sözlükler anahtar-değer çiftlerini saklamak için kullanılır ve anahtarlar benzersiz olmalıdır.

Sözlük kullanırken elemanları erişmek, eklemek ve çıkarmak mümkündür.

Anahtar varlığını kontrol ederek hata alınmadan işlemler yapılabilir.

Fonksiyonlar, kodun okunabilirliğini ve yeniden kullanılabilirliğini artırmak için kullanılır.

Aynı kod parçasını tekrar tekrar yazmak yerine, bunu fonksiyonlar aracılığıyla tek bir yerde tanımlamak daha etkilidir.

C# dilinde her programın bir ana (main) fonksiyona sahip olması gerekir.

Ana fonksiyonun ismi 'Main' olmalı ve 'static' olarak tanımlanmalıdır.

Bir fonksiyon tanımlandıktan sonra, ana fonksiyon içerisinde çağrılmalıdır.

Fonksiyonlar ile hata yapma riskini azaltarak temiz bir kod yapısı sağlar.

Bir fonksiyon, 'void' dönüş türüne sahip olabilir, bu durumda hiçbir değer döndürmez.

Araştırıldığında, bir fonksiyon dönüş değeri ile sonuç döndürebilir, bu durumda dönüş türü belirtilmelidir.

Parametreler, fonksiyonlara dışarıdan veri göndermeyi sağlar.

Fonksiyonlar, aldığı parametrelerle daha dinamik hale getirilebilir.

Statik fonksiyonlar, sınıfın bir örneği oluşturulmadan erişilebilir.

Statik anahtar kelime kullanıldığında, fonksiyonlar her yerden erişilebilir hale gelir.

İyi programlama pratiği, fonksiyonların tek bir iş yapmak üzere tasarlanmasıdır.

Birden fazla iş yapan fonksiyonlar, bakımını zorlaştırır ve hata yapma olasılığını artırır.

Fonksiyonlar sadece bir işlemi yapmalı veya bir dönüş değeri döndürmelidir.

İhtiyaç duyulmadığı sürece, çok fazla veri biriktirerek kod üzerinde karmaşıklık oluşturmak alınmalıdır.

Fonksiyonların kullanımı ve parametrelerin önemi açıklanmaktadır.

String interpolasyonunun kullanımı göstermektedir.

İki tam sayı alarak toplama işlemi yapan bir fonksiyon oluşturulmaktadır.

Sonucun konsola yazdırılması için örnek bir yapı oluşturulmuştur.

Kod tekrarının azaltılması ve okunabilirliğin artırılması üzerine örnekler verilmektedir.

String interpolasyonu ve konsol çıktısı arasındaki ilişki ele alınmaktadır.

Fonksiyonlarda isteğe bağlı parametrelerin nasıl tanımlanacağı açıklanmaktadır.

Varsayılan değerler kullanarak esnek fonksiyonlar oluşturma örnekleri sunulmaktadır.

Adlandırılmış parametrelerin kullanımı ile fonksiyon çağrılarının daha anlaşılır hale getirilmesi açıklanmaktadır.

Parametrelerin sırasının önemsiz olduğu belirtilmektedir.

Fonksiyonların birden fazla çıktısı olması durumu ve çıkış parametrelerinin kullanımı örneklenmektedir.

Değerlerin doğrudan değiştirilebilmesi için ref ve out parametreleri arasındaki farklar anlatılmaktadır.

Referans ile passing, bellekteki değişkenin adresini aktarırken, değer ile passing değişkenin kendisini aktarır.

Değer ile passing, yerel bir değişken oluşturduğu için performans açısından daha yavaş olabilir.

Referans ile passing, bir değişkenin doğrudan bellek adresini kullanarak daha hızlıdır.

Ref parametrelerinde, değişkenin önce tanımlanması gerekirken, Out parametreleri için değişkenin tanımlanması gerekmez.

Out parametreleri, her durumda bir değer döndürmek zorundadır; aksi takdirde derleyici hata verir.

Ref parametreleri, gerekli olmayabilir ve belirli koşullar altında atanmayabilir.

Kullanıcıdan genişlik ve yükseklik alındıktan sonra, alan hesaplama fonksiyonu oluşturulacak.

Alan hesaplama formülü olarak (genişlik * yükseklik) / 2 kullanılır.

Hesaplanan alan daha sonra ekrana yazdırılır.

Bir tamsayı dizisinin toplamını döndüren bir fonksiyon tanımlanacak.

Fonksiyon, dizinin uzunluğu kontrol edilerek tanımlanması gerektiği durumlarda hata mesajı döndürecektir.

Daha sonra bu fonksiyonun çıktısı ekrana yazdırılacaktır.

Try-catch yapısı, hataların yönetilmesini ve programın çökmesini önlemek için kullanılır.

Örnek olarak, geçersiz bir sayı girildiğinde programın çökmesi yerine kullanıcıya hata mesajı gösterilir.

Özel hatalar için farklı catch blokları tanımlanarak kullanıcıya daha açıklayıcı mesajlar sunulabilir.

C# dilinde hataların yönetimi için try-catch blokları kullanılır.

Hangi tür hataları yakalayabileceğinizi belirleyin ve mümkün olduğunca spesifik catch blokları oluşturun.

Hatalar hakkında bilgi vermek kullanıcı deneyimini artırır; kullanıcıyı genel bir hata mesajı yerine spesifik bir hata mesajı ile bilgilendirin.

Kullanıcıdan alınan büyük sayılar için console yazdırma işlemi long veri tipi ile yapılabilir.

Format hatası alırken, kullanıcıya hatanın nedenini belirten mesajlar vermek faydalıdır.

Overflow hatası, belirtilen sınırların dışına çıkıldığında ortaya çıkar.

Kullanıcıdan aldığınız bir string değerini INT tipine dönüştürüyor ve hata olmadığında işlemi başarıyla gerçekleştiriyorsanız, kullanıcıya bir başarı mesajı göstermelisiniz.

Hatalı bir dönüşüm olması durumunda, kullanıcının tekrar giriş yapabilmesi için bir while döngüsü kullanılmalıdır.

Visual Studio'da debug yaparken, kırmızı nokta ile breakpoin oluşturun ve program çalışırken kodu adım adım takip edin.

F10 ve F11 tuşları ile kod içinde adım atabilir, fonksiyonları inceleyebilirsiniz.

Değişkenlere göz atarken, değişkenlerin değerlerini görebilir ve gerektiğinde değerlerini değiştirebilirsiniz.

Watch penceresini kullanarak belirli değişkenlerin değerlerini izleyebilir ve kod çalışırken değişiklikleri görebilirsiniz.

Bir değişkenin değerini izlemek, program akışını anlamak açısından önemlidir.

Watch penceresine değişken ekleyerek, değerlerin durumunu gerçek zamanlı olarak takip edebilirsiniz.

Veri yapılarını tanımlamak için struct anahtar kelimesinin kullanımı.

Adı ve yaşı içeren bir kişi yapısının oluşturulması.

Farklı veri türlerinin (string ve int) bir array içinde saklanamadığı açıklaması.

Yapının bir örneğini yaratmak için yeni bir veri türü olarak kullanılabilmesi.

Yapının içindeki alanların public yapılması gerektiği vurgusu.

Erişim sınırlayıcıları ve bunların etkileri.

Kullanıcıdan bilgi almak için fonksiyonlar kullanarak veri çekme.

Çoklu veri türlerini içeren bir yapı kullanmanın avantajları.

Programın çalışma sırasında veri türlerinin nasıl yönetileceği.

Sınıfların oluşturulması ve yapılarla olan benzerlikleri.

Sınıflara parametreli yapıcı fonksiyonlar eklenmesi.

Sınıf içinde alanları saklamak için erişim denetimlerinin gerçekleştirilmesi.

Public ve private erişim belirleyicileri ile alanların kontrol edilmesi.

Alan değerlerini değiştirmek için getter ve setter fonksiyonlarının oluşturulması.

Alanların boş değere atanması durumunda yapılması gereken kontrol mekanizması.

Sınıf fonksiyonlarının nasıl tanımlanacağı ve kullanılacağı.

Sadece nesne üzerinden erişim sağlama ve bunun avantajları.

Fonksiyonların nesneye ait verileri geri döndürmesi.

Sınıf tanımlanırken, alanların değerlerinin atanabilirliğinden bahsedilmektedir.

Alanın değerlerini değiştirmeden önce, sınıf özelliğinin kullanılması gerektiği açıklanıyor.

İlk olarak 'name' özelliği üzerinde çalışılıyor ve 'getName' fonksiyonunun kullanımına örnek veriliyor.

Yaş alanının atanması için bir 'setAge' fonksiyonu tanımlanıyor.

Yaşın 0 ile 150 arasında olup olmadığını kontrol eden bir 'if' yapısı kullanılmaktadır.

Geçersiz bir değer durumunda, yaş değeri -1 olarak atanır.

Kodun karmaşıklığını azaltmak için ternary operatör kullanımı öneriliyor.

Yaş ve isim ataması için bu kısaltmanın nasıl yapılabileceği açıklanıyor.

Kodun daha okunabilir hale gelmesi için arrow fonksiyonlara geçiş yapılıyor.

Setter ve getter kullanımı ile alanların güvenli bir şekilde atamasının nasıl yapılacağı anlatılıyor.

'Person' sınıfının örneği üzerinden 'setName' ve 'getName' fonksiyonları gösterilmektedir.

Proje içerisinde alanların özel tutulmasının önemli olduğu vurgulanıyor.

C# dilinde özelliklerin tanımı ve kullanım şekli anlatılıyor.

Otomatik özelliklerle birlikte getter ve setter'ların nasıl kullanılacağı gösteriliyor.

Özelliklerde mantık bulunmadığı sürece auto property'nin faydaları vurgulanıyor.

Sınıfların string olarak nasıl gösterileceğinin 'override' edilmesi gerektiği açıklanıyor.

'ToString' fonksiyonunun kullanımıyla ilgili örnekler verilmektedir.

Kullanıcıların sınıf bilgilerini yazdırması için 'ToString' fonksiyonu nasıl uygulanır gösterilmektedir.

Belirli bir fonksiyonun açıkça çağrılması gerektiği, diğerinin ise doğal olarak çağrıldığı belirtiliyor.

İki nesne arasında karşılaştırma yapılırken default equals fonksiyonunun yetersiz olduğu açıklanıyor.

Nesne oluşturma sırasında sadece değişken adının kullanılması gerektiği vurgulanmaktadır.

Kod çalıştırıldığında nesnelerin detaylarının doğru bir şekilde yazdırılabileceği gösterilmektedir.

Nesnelerin karşılaştırılmasında if ifadesinin kullanılarak karşılaştırma yapılabileceği açıklanmaktadır.

Nesnelerin eşitlik kontrollerinin yapılamadığı durumlarla ilgili örnekler verilmiştir.

Kendi equals fonksiyonumuzu yazmanın gerekliliği ve bu fonksiyonda nesnelerin özelliklerinin karşılaştırılması gerektiği ele alınmaktadır.

Casting (tip dönüşümü) kullanarak nesnenin kendi türüne dönüştürülmesi gerektiği açıklanmaktadır.

Yanlış türde nesne geçildiğinde runtime hatalarının neler olabileceği ve hata kontrolü için kullanılan mekanizmalar açıklanmaktadır.

Nesne türü kontrol edilmeden dönüşüm yapılmaması gerektiği vurgulanmaktadır.

Nesneleri yazdırmanın ve karşılaştırmanın basit yolları özetlenmiştir.

Kendi equals ve toString fonksiyonlarının nasıl özelleştirileceği ile ilgili bilgiler verilmiştir.