Biyolojide İnorganik ve Organik Bileşiklerin Temelleri

28 günde TYT biyolojiyi bitirme amacıyla bir kamp düzenleniyor.

İlk gün, canlıların ortak özellikleri üzerinde duruldu.

İkinci gün inorganik ve organik bileşiklerin tanıtımına geçilecek.

İnorganik bileşikler asit, baz, tuz, su ve mineraller olarak beşe ayrılır.

Organik bileşikler, karbohidratlar, yağlar, proteinler, enzimler, nükleik asitler, ATP, vitaminler ve hormonlar içerir.

İnorganik bileşikleri daha iyi anlamak için sık sık karşılaştırmalar yapılacak.

İnorganik bileşikler enerji vermezler fakat küçük yapılarının hücre zarından geçebilme özelliği vardır.

Kemosentetik canlılar inorganik maddeleri enerjiyi sentezlemek için kullanırlar.

İnorganik bileşikler, canlı bünyesinde üretilemeyip dışarıdan alınır.

Organik bileşikler canlılar tarafından üretilir ve genelde sindirilmeden hücre zarından geçemezler.

Yapıcı, onarıcı, enerji verici ve düzenleyici işlevlere sahiptirler.

Karbohidratlar, yağlar ve proteinler en çok karşılaşılan yapıcı bileşiklerdir.

Su, canlıların metabolik faaliyetlerinde önemli bir rol oynar, iyi bir çözücüdür.

Suyun vücut sıcaklığının düzenlenmesi, hidroliz tepkimeleri gibi birçok işlevi vardır.

Mineraller, dışarıdan alınarak vücutta düzenleyici işlev görürler.

Kalsiyum, kemik ve dişlerin yapısına katılır, harfiyat ve kas kasılmasında görev alır.

Demir, hemoglobinin yapısında bulunur, anemiyle ilişkisi vardır.

İyot, tiroksin hormonunun yapısına katılır, eksiklik durumunda guater hastalığına yol açabilir.

Küçük, monomer olmayan maddeler gazlar, su, yağ asitleri, gliserol, vitaminler ve minerallerdir.

Bu maddeler sindirilmeden hücre zarından geçebilir.

Dehidrasyon, küçük maddeden büyük madde yaparken suyun açığa çıktığı bir yapım tepkimesidir.

ATP enerjisi harcanarak gerçekleşir.

Yalnızca su çıkarılmasının yeterli olmadığı durumlar vardır.

Hidroliz, büyük maddelerin su kullanılarak daha küçük maddelere dönüşmesidir.

Bu süreçte ATP enerjisi harcanmaz, ortamın ısı enerjisi kullanılır.

Hidroliz, dehidrasyonun tersidir ve yıkım tepkimesidir.

Fotosentez, su kullanarak besin sentezleyen bir yapım tepkimesidir, hidroliz değildir.

Oksijenli solunum, besinin parçalanması sonucu karbondioksit ve su açığa çıkaran bir yıkım tepkimesidir.

Canlıların ortak özellikleri arasında üreme, organizasyon ve boşaltım yapma yer alır.

Oksijensiz solunum yapan canlılar, tüm canlıların ortak özelliklerinden biri değildir.